Vliegende auto’s! vliegende start?

Terwijl corona de planeet in zijn greep houdt, verdiep ik mij in de wereld van mobiliteit. ‘Smart Mobility’, om precies te zijn. Het is een nieuw onderwerp voor mij. Je kunt Smart Mobility het best omschrijven als ‘het digitaliseren van mobiliteit’, zo ontdekte ik. Het legt verbindingen tussen verschillende voertuigen, zodat die goed op elkaar worden afgestemd.

Het doet mij in eerste instantie denken aan The Jetsons, het antoniem van The Flinstones. In plaats van de prehistorie, speelt deze televisieserie zich af in het ruimtevaarttijdperk. Daarbij vormen pratende auto’s, vliegend verkeer en personenvervoer via luchtdruk-buizen het vaste decor. Dit in de jaren zestig geschetste toekomstbeeld klinkt misschien wat cartoonesk (en dat is het ook). Maar het is geen ver-van-je-bed-show. Drones, digitale steden en hyperloops komen steeds dichter bij. Er is een hoop over Smart Mobility te vinden.

The Jetsons

Mijn klus

Ik zoek dit alles op voor mijn klus bij de provincie. Daar ben ik betrokken bij het opzetten van een testterrein. Op deze plek wordt slimme, schone en veilige mobiliteit ontwikkelt. Zo helpen we bij het verduurzamen, digitaliseren en veilig houden van onze mobiliteit. Op dit terrein – wat het Mobiliteits- Infrastructuur en Testcentrum (MITC) heet – bundelen het Koninklijk Nederlands Lucht en Ruimtevaartcentrum (NLR), de Duits Nederlandse Windtunnels (DNW) en de Rijksdienst voor Wegverkeer (RDW) hun krachten om Flevoland tot de Europese hotspot voor Smart Mobility te maken. Daarmee beschikt het over de nieuwste kennis, unieke expertise en een klantenbestand van Tesla tot NASA.

Zo begin ik mijn werkende leven: thuis achter een laptop, driehoog in een flatje. Daar heb ik gemengde gevoelens bij. De klus is leuk, en dat ik niet elke dag op en neer naar Lelystad hoef, voelt als een opluchting. Maar met het verdwijnen van die fysieke afstand, ontstaat er een figuurlijke – één die minstens zo tijdrovend is om te overbruggen. Het online leren kennen van mijn collega’s, de cultuur en processen valt me niet eenvoudig. Het kost tijd, die me gelukkig wordt gegund.

Momentum

Het is een bijzonder moment om in te stappen. De crisis zet de mobiliteitssector volledig op zijn kop: kantoren blijven leeg, treinen rijden niet en vliegtuigen blijven aan de grond. Ik ben nog niet op de helft van het boek ‘Het Recht van de Snelste’, als de anti-autoreclame van fietsfabrikant VanMoof wordt geweerd van Franse televisie en KLM met staatssteun wordt gered. Ondertussen ziet de Europese unie de crisis als kans om te verduurzamen en te digitaliseren. Projecten, gelden en aanvragen voor Smart Mobility komen in stroomversnelling. Daar willen we op in spelen. Dat vraagt om een goed verhaal.

Daarom houd ik mij bezig met het maken van een missie en visie voor het MITC. Een manifest waarin ons bestaansrecht duidelijk wordt. Daarvoor ga ik langs bij alle betrokken organisaties: de provincie, het NLR, de DNW en de RDW. Ook help ik bij het aantrekken van externe partijen: marktpartijen, overheden en universiteiten. Het helpt enorm dat ik mijn werk voor kan leggen aan andere jonge honden. Ik kan putten uit hun ervaring en hun blik houdt mij scherp. Ook als ik ergens tegenaan loop, kunnen collega’s mij helpen. 

Om geen fossiele Flinstone te blijven, moeten partijen in de mobiliteit gaan bewegen. Zij staan voor een digitale en duurzame transitie. Het MITC helpt hen transitie-klaar en toekomstbestendig te worden. En ik, als jonge hond, draag daar aan bij. Vanachter mijn laptop, driehoog in mijn flatje. 

Boban Braspenning