‘Hoe is het om op kantoor te werken?’

De afgelopen weken wissel ik mijn keukentafel af met ons Jonge Honden kantoor waar ik gelukkig in 10 minuten naar toe kan fietsen. Voor veel anderen staat het kantoorleven stil en bestaat de week uit fulltime thuiswerken. ‘Hoe is het om op kantoor te werken?’, werd mij vorige week gevraagd. Als je mij dat een aantal maanden had gevraagd had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Huh, wat bedoel je?’. Maar wie had toen gedacht dat ‘op kantoor werken’ eerder uitzondering dan regel zou worden?

Coronacrisis: kickstart voor ondernemerschap!

Iedereen die het Jonge Hondenconcept een beetje kent, weet dat het stimuleren van ondernemerschap centraal staat in de organisatie. Er zijn geen grote bazen of investeerders en de organisatie bestaat uit verschillende kleine bedrijfjes die het stokje elke paar jaar overdragen aan de volgende generatie. Een beproefd concept onderhand, dat dit jaar (yes, een jubileum!) al 20 jaar stand houdt.

Toeval of niet, maar nét in de maanden voor de coronacrisis is er een hele nieuwe club ondernemers van start gegaan binnen Jonge Honden, inclusief ikzelf en Marjolein.  Twee bestaande teams zijn overgedragen en twee nieuwe teams zijn gestart. Een periode waarin een bak met ervaring de organisatie heeft verlaten maar tegelijkertijd een periode waarin een nieuwe generatie vol enthousiasme is begonnen aan een ‘nieuw tijdperk’. En dat laatste kunnen we in dit geval vrij letterlijk nemen.

Hoe gaat de komende periode er uit zien? Eén ding is zeker: we gaan veel dingen opnieuw uit moeten vinden. En laat dat nou net iets zijn waar wij goed in zijn.

‘Papa, werkten jullie nog op kantoor vroeger?!’

Natuurlijk is het een spannende periode. Er zit zoveel onzekerheid in de (economische) voorspellingen en een crisis van deze soort is nog niet eerder voorgekomen. Toch vind ik het vooral interessant. Denk aan de nieuwe boodschap en commercial van Triodos over het resetten van de economie en de inzichten van Rutger Bregman, over hoe crises het goede in de mens naar voren brengt. Daarnaast zie ik om mij heen dat deze ‘verplichte cooldown’ veel mensen in mijn omgeving (zo lang je gezond blijft en nog werk hebt) ook erg veel goeds doet. Het maakt mij nieuwsgierig naar de toekomst.

Met elkaar kunnen we een nieuw normaal gaan realiseren. Zaken waar wij ons als jonge honden hard voor inzetten en waar je binnen veel projecten hard aan moet trekken (duurzaamheid, organisatieverandering, maatschappelijke betrokkenheid) zijn nu – op sommige vlakken – ineens een vanzelfsprekendheid (schone lucht, iedereen werkt thuis, hart voor de zorg).

Het mooiste voorbeeld vind ik nog wel dat thuiswerken. Bij veel van onze opdrachtgevers werd thuiswerken nog steeds echt als iets heel raars gezien. Een thuiswerkaccount was er niet voor iedereen: het was duur, onnodig en niet efficiënt. Dat het dan vervolgens ‘ineens’ lukt om een hele organisatie vanuit huis aan het werk te krijgen én dat we zien dat het eigenlijk prima werkt, maakt mij blij.

Ik kan me zo voorstellen dat het concept van de kantoortuin en het 5 dagen per week in overvolle treinen naar kantoor reizen om vervolgens stipt om 9 uur allemaal tegelijkertijd binnen te komen lopen een werkelijkheid is (of was?) die mijn kinderen later maar raar zullen vinden.

Tijd voor nieuwe ideeën en structuren

Als ik aan flexwerken denk dan zie ik de oprichters van Jonge Honden voor me, zo’n 20 jaar geleden, die zichzelf als flexibele junioren lieten inhuren door grote organisaties en met hun laptopje (hadden ze die toen al?) een bijzondere verschijning waren binnen niet-zo-flexibele organisaties. Dit flexwerken is de laatste jaren min of meer de standaard geworden. Hoewel de basis van het Jonge Hondenconcept al die tijd hetzelfde is gebleven (springplank voor jong talent, stimuleren van ondernemerschap, flexibele organisatie), is er qua tijdsgeest en maatschappelijke ontwikkelingen natuurlijk een hoop veranderd.

Bij Jonge Honden ben je maximaal drie jaar in loondienst. Vervolgens stroom je uit óf blijf je nog maximaal 4 jaar als mede-vennoot bij het concept betrokken. Het Jonge Honden tijdperk is eindig voor elk individu. Juist door de structuur van ons concept, we vernieuwen onszelf – letterlijk – elke paar jaar, denk ik dat het elke keer weer lukt om flexibel met al deze veranderingen om te gaan én om telkens nieuwe ideeën en structuren te creëren.

Ook nu zitten we niet stil. We hebben thuiswerken leuk en makkelijk gemaakt door alle ideeën, tools en werkvormen die we kennen te verzamelen in onze thuiswerktoolkit. We helpen ons netwerk vrijblijvend met digitale-denkkracht over ontwikkelingen die juist nú spelen binnen deze organisaties. Én we hadden afgelopen vrijdag een eerste digitaal teamuitje, met alles er op en er aan: borrelbox, diner, escape room, quiz. Laten we zorgen dat de Coronacrisis een goede voedingsbodem is voor dit soort nieuwe ideeën en structuren zodat het bedrijf over een paar jaar klaar is voor de volgende generatie.

Pepijn